ورق میخوریم
همچون دفتری کهنه در باد
و برگ هایمان در خاک گم میشوند
و با باد همسفر
و در آب جاری
و روزی خواهد رسید
که دیگر برگی بر این دفتر نخواهد ماند
و آنروز دانه های درشت کلمات
از هیچ متولد خواهند شد

/ 0 نظر / 9 بازدید