دلم این همه گرفته است از هیچ
چراغی مرگ اندود برایم بیاورد
تا گرد فراموشی را بگسترد بر من
بر این خیال تا اوج رفته من
بر این هیچ من
گاه میاندیشم
گاهی فکر میکنم
گاهی مینویسم
گاهی میخوابم
حتی گاهی خواب میبینم
اما هیچ کدام جایی در من ندارند
من نیستم این ها
ولی این ها شاید من باشد
شاید هم اشتباه میکنم
از وقتی که دانستم
همه چیز گم شد
بیابان بود تا بیابان
خالی خالی
هیچ هیچ
و من از این همه هیچ دلم میگیرید

/ 2 نظر / 6 بازدید